نمیشه با نبودت ساده سر کرد...

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنیداز یار آشنا سخن آشنا شنیدای شاه حسن چشم بحال گدا فکنکاین گوش بس حکایت شاه و گدا شنیدخوش میکنم ببادهٔ مشکین مشامِ جانکز دلقپوش صومعه بوی ریا شنیدسر خدا که عارف سالک بکس نگفتدر حیرتم که بادهفروش از کجا شنیدیا رب کجاست محرمِ رازی که یک زماندل شرح آن دهد که چه گفت و چها شنیداینَش سزا نبود دلِ حقگزارِ منکز غمگسارِ خود سخنِ ناسزا شنیدمحروم اگر شدم ز سر کوی او چه شداز گلشن زمانه که بوی وفا شنیدساقی بیا که عشق ندا میکند بلندکانکس که گفت قصهٔ ما هم ز ما شنیدما باده زیر خرقه نه امروز میخوریمصد بار پیر میکده این ماجرا شنیدما می ببانگ چنگ نه امروز میکشیمبس دَوْر شد که گنبد چرخ این صدا شنیدپند حکیم محض صواب است و عین خیرفرخنده آنکسی که بسمع رضا شنیدحافظ وظیفهٔ تو دعاگفتنست و بسدر بند آن مباش که نشنید یا شنید حافظ سروده ، شجریان خوندش نوشته شده در تاريخ ششم فروردین ۱۴۰۳ در ساعت 8:7 توسط به تنهایی خورشید | نمیشه با نبودت ساده سر کرد......

این کام شیرین باشد بر تویک نشانه صد ترانهدر عمق چشمهام ، بیین چه آرامگرفته ای و دلم خرامانخِرمن موهات مثل جنگلربوده هوشم دل برده از دمچشم دل از تو گشته روشنکام دل را نمودی هرشب ...تشنهی لعل نابت از لبسخنی گو تا براید از تنگل شکوفا ، شود فرِّ من... نوشته شده در تاريخ دهم فروردین ۱۴۰۳ در ساعت 2:22 توسط به تنهایی خورشید | نمیشه با نبودت ساده سر کرد......